Algemeen


Daltononderwijs is begin vorige eeuw ontwikkeld door de Amerikaanse Helen Parkhurst en kenmerkt zich door een kritische houding naar onderwijs waar het gaat om de doelmatigheid en de effectiviteit. De eigen inbreng van leerlingen is daarbij een belangrijk gegeven. De leerling moet op school de mogelijkheid krijgen om zichzelf te ontwikkelen en te vormen ter voorbereiding op de maatschappij. Parkhurst was bijzonder pragmatisch en gaf haar daltononderwijs vorm als lerares voor de klas. De theorie volgde de praktijk. Onderwijs moest volgens Parkhurst nuttig zijn en kennis, vaardigheden, deugden en gewoonten aanleren die bruikbaar zijn in het maatschappelijke leven. Het hoogste doel is daar de fearless human being. Volgens Parkhurst zijn dat ondernemende mensen.
Zij zijn handig, vaardig, wereldwijs en vooruitdenkend. De historische praktijk en de publicaties van de
grondlegster van het daltononderwijs, Helen Parkhurst, vormen een blijvende inspiratiebron voor de Nederlandse Dalton Vereniging in haar streven het daltononderwijs te promoten en te verbeteren.

Dalton staat voor dynamiek, voor gestaag verder werken aan ontwikkeling. Een daltonschool is een school in beweging, een school in ontwikkeling. Het is aan de school zelf het ambitieniveau en de bijbehorende invulling te bepalen. Immers: “Dalton is an influence, not a method!” Elke school bepaalt daarom zelf haar grenzen in de mate waarin principes van verantwoordelijkheid, zelfstandigheid, samenwerken en reflectie op een efficiënte, doelmatige manier gestalte krijgen en geborgd worden. Het is Dalton eigen, dat scholen daarbij keuzes maken en die keuzes
ook kunnen verantwoorden en uitdragen.

Voor meer informatie over daltononderwijs verwijzen wij u naar de website van de Nederlandse Dalton Vereniging